Vanmorgen, al scrollend door mijn socials, kwam ik een idee tegen waar je niet níet naartoe kunt rijden. Oké, het was ruim twee uur onderweg, twee uur en een kwartier zelfs maar ach wat maakte het uit? Het plan was eenvoudig, naar Kritsa, hoog in de bergen nabij Agios Nikolaos, en daar gewoon rondlopen. Smalle straatjes, uitzichtpunten, het dorp laten spreken. Met donkere regenwolken al onderweg, dat wel. Auto parkeren, nog snel een boterhammetje en dan hoppa op pad.
Al slenterend door een van de straatjes werden we ineens getriggerd door een klein bordje op de gevel Distillery John & Michael. Wat stook je hier dan? Ouzo? Raki? En toen zagen we het ineens: vodka. We moesten meteen aan onze zwager denken, die altijd wel in is voor een goed proeverijtjes. Maar waren ze eigenlijk wel open?
Een bos sleutels zat nog in de deur, we wilden niet storen en maakten aanstalten om weer weg te gaan. Op dat moment ging die open en een jonge vent nodigde ons vriendelijk uit om binnen te komen. Binnen: twee jonge mannen, een kleine werk en kantoorplek, en prachtig vormgegeven flessen. Op de flessen stond: Blunar Vodka.
We kregen allebei een wijnglas aangereikt Proeven maar, De eerste geur die ik rook was citrus. De smaak: zacht als fluweel. Terwijl we nipten, raakten we aan de praat. We wilden weten hoe dit ontstaan was waarom vodka, hier, zo hoog in de bergen. Een van de twee vrienden vertelde hun verhaal gepassioneerd, helder zonder opsmuk. Hoe visie en traditie leiden tot iets moois.
Van kind af aan zijn de mannen meegenomen in de traditie van het stoken en delen van raki. Dit is, tot op de dag van vandaag, een sociaal fenomeen. Maar de wens meer te doen overheerste. Waar ze eerst experimenteerde met het rijpen van raki op eiken vaten bleef die droom iets eigen te creëeren. Dat werd het stoken van vodka.
“Onze eerste creatie, BLUNAR Vodka, is precies dat: een drank met een diepere betekenis. Gemaakt met water uit de natuurlijke bronnen van Kritsa en subtiel gearomatiseerd met citrusvruchten. Gebotteld onder de inspiratie van de dubbele blauwe maan die de Lasithi-bergen verlichtte in de nacht dat onze visie werkelijkheid werd.”
Het is niet allemaal rozengeur en vodka lime
Tijdens het gesprek merkten we hoe lastig het voor hen is om zo’n prachtig product en merk verder uit te bouwen. Regels, vergunningen, papierwerk, beperkingen. En we dachten hetzelfde, wat zouden we hen graag helpen. Helpen liften, zichtbaar maken, zorgen dat passie geen obstakel wordt, maar brandstof blijft. Opdat hun droom niet verdwijnt tussen regels en formulieren.
We namen afscheid met een tot ziens. En natuurlijk met een fles “Blunar Vodka”
Een mooie kennismaking met gepassioneerde jonge mensen die de wereld iets willen geven, een korte les in unieke blauwe maanstanden gezien hoog in de bergen en hoe daaruit een mooi merk kan ontstaan.